Van alle kanten hoor je het. Ophouden met die contentkak. Er is al teveel van hetzelfde, er is een content overload. Geef je publiek iets goeds, iets onderscheidends, iets verrassends, geef ze kwaliteit. Mensen willen ook kwaliteit. Maar ja, kwaliteit, wat is dat? Voor de een is dat een leuke kattenvideo. Voor de ander een kiekje van de kont van Kim. Voor weer een ander is dat een journalistiek doorwrocht verhaal.

Kwaliteit kun je niet vastleggen in regels. Dat is iets subjectiefs. Mensen bepalen nog altijd zelf wat ze willen lezen, kijken of beluisteren. Weten zelf wat ze goed en mooi vinden. Dat ga jij effe niet voor mij of jou bepalen. Dus zeggen dat mensen meer kwaliteit willen en daaraan allerlei kwaliteitseisen verbinden, nee, dat lijkt me een nogal lastig dingetje.

Content overload was er altijd

Dat die contentberg alsmaar groeit en groeit, zeker, ik vind dat persoonlijk ook een gruwel. Want echt mooi zijn die vergezichten over die bergen vaak niet. Maar wees eerlijk. Er is altijd een overload aan content geweest. Ik bedoel, wie kent alle boeken uit zijn plaatselijke boekhandel? Wie heeft alle kranten en tijdschriften uit de kiosk gisteren gelezen. Wie heeft alle televisieprogramma’s bekeken. Dat kan niet. Al die video’s die elke dag worden geupload, het is onmogelijk om alles bij te houden.

Kwaliteit is een filter. Wanneer jij iets goed vindt, houdt het je aandacht vast. Nu is aandacht krijgen niet zo moeilijk -ga maar eens in je blootje over een drukke winkelstraat rennen. Aandacht vasthouden is moeilijker. Als een verhaal je niet boeit, zapp je verder, klik je weg, sla je om, spoel je door. Als jij het eten in een restaurant niet okay vind, doei doei, dan kom je daar nooit meer terug.

Kwaliteit betekent terugkomen

Kwaliteit betekent dat je terugkomt. Omdat je meer van die schrijver, columnist of dat merk wilt lezen. Omdat je meer films van die regisseur, acteur of merk wilt kijken.

Omdat ik La Grande Bellazza een prachtige film vond, wilde ik ook La Giovinezza en Loro van regisseur Paolo Sorrentino zien. Omdat ik ‘Begeerte heeft ons aangeraakt’ zo fantastisch vond, ben ik nadien alles van Bert Natter gaan kopen -mensen, ga alsjeblieft die prachtige roman Remington van hem lezen. De column van Sylvia Witteman, het is een van de eerste rubrieken die ik lees in de Volkskrant, en dan hup, direct door naar Bert Wagendorp. Omdat ik weet dat die twee goed zijn. Omdat ik weet dat hun verhalen goed geschreven zijn. Zinnetjesfeest, schrijfplezier.

Iemand anders gaat misschien direct naar de column van Aaf Brandt Corstius. Mijn moeder is gek op de boeken van Elena Ferrrante. Goede kennissen van mij verslinden werkelijk elke Netflix-serie -waar halen ze de tijd vandaan. Een vriend zweert bij de films van Russ Meyer, terwijl zijn vrouw verslaafd is aan de herhalingen van As the World Turns. En weer iemand anders volgt hijgerig het Instagram account van Katja Schuurman, en ja, je hebt altijd weer die kont van Kim.

Zorg er dus voor dat mensen bij je terugkomen. Zoals ze naar hun favoriete slager, bakker, wijnwinkel en restaurant terugkeren. Zorg ervoor dat ze je op je nieuwsbrief of YouTube-account abonneren, Dat ze jou Instagram-account gaan volgen. Dat ze geen enkele blogpost of video van je willen missen. Want dat betekent dat mensen je goed vinden.

Terugkomen betekent dat jij ze kwaliteit biedt.

(Visited 143 times, 1 visits today)