Een bekentenis. Ik heb ooit gesolliciteerd. Voor de functie van marketingdirecteur Fryslân.

Ik ben een Fries, en ik ben dol op mijn zzp-schap. Maar als ik dat voor een ding had willen inruilen, was dat voor die functie. Omdat ik een Fries ben, en omdat ik van mijn heitelân houd.

Ik hoorde over die vrijgekomen functie en had binnen bepaalde Friese kringen wel eens laten vallen dat ik daarin wellicht geïnteresseerd was. Dat vonden die bepaalde Friese kringen kennelijk wel okay, want ik werd, zonder een brief te hoeven schrijven, uitgenodigd voor een gesprek. Bij een recruitmentbureau in Groningen (!).

Daar ontvouwde ik mijn plannen aan twee toehoorders die mij met steeds grotere ogen aanhoorden, want ja, mooi, maar hoe wilde ik dat toch allemaal voor elkaar krijgen. Ook op die vraag had ik mijn antwoorden klaar, sterker, daar had ik natuurlijk vooraf goed over nagedacht.

Het tweetal van het Groningse recruitmentbureau maakte aantekeningen, in een steeds driftiger tempo, en vertelde dat ik nog van hen zou horen. En o ja, hoeveel politieke ervaring had ik eigenlijk.

Politieke ervaring, reageerde ik, waarschijnlijk veel te naïef. Het ging toch om een marketingfunctie. Om visie, om leiderschap, om draagvlak, om storytelling en alles wat daarbij hoorde om die visie vorm te geven. En daarmee Fryslân nadrukkelijker en met een meer elan helder op de kaart te zetten? Wat had dat met politiek te maken? (opnieuw, veel te naïef).

Marketingdirecteur van de provincie Fryslân, dat is toch geen politieke, maar een marketingfunctie? Ik keek de recruiters verontwaardigd aan. En dan nog. Politiek gaat over mensen. Net zoals marketing.

Nee, ik werd geen marketingdirecteur van de Provincie Fryslân. Mooie ideeën, zeker, maar onvoldoende politieke ervaring.

De uitverkoren mijnheer met wel voldoende politieke ervaring besloot al enkele maanden na zijn aanstelling tot iets anders, en ook zijn opvolger met voldoende politieke ervaring ruimde al snel het veld, en daarna weer iemand met veel politieke ervaring enzovoorts.

Wat bedrijven en organisaties bij een hogere marketingfunctie nodig hebben is geen politieke ervaring, maar visie. Voor politiek ga je naar de politiek. Marketing mag nooit verworden tot een politieke functie. Want daarmee verwordt het tot een compromis functie. Daarmee verwordt het tot een ‘ik moet iedereen tevreden houden functie’. Daarmee verwordt het tot een ‘ik moet vooral zorgen dat ik zelf mijn baantje houd functie’.

 

Als marketeer kun je er zijn niet zijn voor iedereen. Moet je er met je product of dienst juist niet willen zijn voor iedereen. Omdat je keuzes moet maken. Zou juist een politicus moeten weten: ‘Als je niet kiest, word je niet gekozen’ (jaja, een tegeltje uit mijn presentaties).

Een tijd geleden mocht ik bij een grote Randstedelijke gemeente een verhaal houden over citymarketing. Over hoe fout dat ging als dat een politiek speeltje werd. Ik toonde allerlei slogans waar het compromisgevoel vanaf droop (‘Helemaal Hengelo’, ‘Hoogeveen met een Hoofdletter’, ‘Ik houd van Hoorn’, ‘Zoom in op Zutphen’, ‘Je doet het in Doetinchem’, ‘Daarom Diemen’, ‘Veelzijdig Valkenburg’, en hé, ‘Veelzijdig Valkenswaard’, ‘Beleef Boxtel’ -nou ja, je ligt intussen vast al in een onontwarbare pijnlijke kramp.. Allemaal even inwisselbaar en inhoudsloos als een filiaal van Kruidvat.

Het zijn juist bedrijven en organisaties met een onderscheidende marketingvisie en een missiegedreven marketingdirecteur die succesvol zijn. Omdat ze hebben gekozen. Omdat ze hebben gekozen anders te zijn. Omdat ze durven onderscheidend te zijn, omdat ze durven zichzelf te zijn. Marketing en politiek verdragen elkaar niet. Politici zijn allemansvriendjes. Marketeers horen duidelijke keuzes te maken.

De functie Marketingdirecteur Fryslân schijnt weer vrij te zijn, hoorde ik. Iemand met voldoende politieke ervaring? Visie geen voorwaarde.

Abonneer je nu op mijn Nieuwsbrief Cor’s Deli. Voor inspiratie, informatie en trends. En het allerlaatste nieuws over storytelling en contentmarketing

(Visited 108 times, 1 visits today)