Ik woon aan het IJ. Voor ons huis ligt een mooi park dat op warm zomerse dagen verandert in een nog mooiere zonneweide. Opgetuned met vrolijk geplons vanaf de kade en ander watervertier. Niks geen geraas uit beatboxen of andere wangeluiden, de Bogortuin, is een park vol zomerharmonie die steevast eindigt in tritsen te volle supermarktzakken met verfrommelde blikjes en chipszakken en lege flessen bier, water en hoofdpijnwijn.

Rond etenstijd verdwijnen de meeste zonnebaders en IJ-zwemmers straight naar de Appie of Jumbo aan de overkant om plaats te maken voor buurtgenoten en werkenden, zwoegend met koelboxen, glazen en Tupperware-servies, anderen verdwijnen in een rook van verbrande bbq-worstjes.

Elke keer weer, denk ik, wat een gemiste kans voor omringende horeca.

Voor hen ligt een park met honderden potentiële klanten en die laten ze letterlijk links liggen. De Chinees, die nota bene aan het park ligt, nee, die zie je er niet, de Surinaams-Indonesische afhaal evenmin. Ook pizzakoeriers knetteren visitekaartjesloos aan het park voorbij.

Tot afgelopen vrijdag.

Het was half zes en 32 graden. Het park lag vol hijgende bezoekers, hun dorst lessend met lauwe flesjes Heineken, te toverbalroze rosé en houtsnipperrijke Chardonnay, tussendoor knabbelend aan borrelnootjes en ribbelchips of in het beste geval Turks brood met humus en olijven.

En daar waren ze: twee meisjes met schalen vol meloenschijven.

‘Iets fris van Café De Zuid’, opperde de een, terwijl ze een groepje haar schaal voor hield. Gevolgd door de ander die zei: ‘En als je nog iets anders verfrissends wil of misschien iets wil eten, we zitten daar om de hoek.’

Het was een van de meest verfrissende horeca duopresentaties in jaren.

Sympathiek, verkoelend en slim.

Hoeveel zonneweiders nadien de tocht naar Café De Zuid hebben volbracht, weet ik niet, ik hoop velen. Niet dat de dinerkaart daar echt uitblinkt, hun signature dish, ‘Javaanse kipsaté’, kun je er evenwel gerust bestellen. Nee, ik gun de café-eigenaar gewoon dubbelbezete tafeltjes en een overvol terras. Vanwege de meisjes met de meloenen.

Neem daar dus gerust eens een biertje, als je in de buurt bent. Ze verdienen het.

(Visited 151 times, 1 visits today)