Zielig hè. Al die dieren opgesloten in een asiel. Kan ik als kattenliefhebber ook niet goed tegen. Al die poezelige blikken en dat lieve kopjesgegeef tegen de kooitralies wanneer je met je handen en hoofd iets te dichtbij naar zo’n kattenstaart neigt. En dan heb ik het nog niet eens over die Golden, Flatcoated en Labrador Retrievers met natte snuitjes en hondenogen die op de oh- en ah-spieren van mijn dochters werken.

Zeker. Beelden van zielige huisdierbeesten achter tralies werken enorm als het over dierenasiels gaat. Ze roepen, nee, ze zeggen met tranen doorplengd, neem ons mee, alsjeblieft neem me mee.

Tegelijk zijn ze ook inwisselbaar. Of het nou gaat over dierenasiel de Hazenberg uit Amerongen of De Kluif uit Steenwijk. Het maakt je op termijn minder gevoelig voor al dat kattengekroel en hondengekwispel achter tralies en in kooitjes.

Bij het Mayhel Animal Home in Londen besloten ze het anders te doen.

Ik juich niet snel over spotjes. Maar toen ik hun filmpje op internet voorbij zag komen, was ik om. Wat prachtig gedaan.

Niks geen poezelige blikken en smekerige hondenogen, nee, bij het asiel kozen ze voor een heel ander perspectief. Het beeld van een alsmaar harder en meer onbeschofte wereld. Van mensen die worden bespuugd en bedreigd versus onvoorwaardelijke dierenliefde.

Zo had ik een asiel nog nooit bekeken. Zo had ik die Golden, Flatcoated en Labrador Retriever nog nooit bekeken.

Je zou er als scheidsrechter, beveiliger, politieagent, ambulancemedewerker, UWV-medewerker, enquêtrice enzovoorts direct voor naar een asiel rennen.

(Visited 73 times, 1 visits today)