Het is er weer. Het Internationale Film Festival in Rotterdam. Ik moest erbij direct denken aan een o zo fijne guerrilla enkele jaren geleden, die inwoners van de stad op het festival moest wijzen. Hoor maar.

Ik deed het vroeger als jochie ook. Een wasknijper met een lang stukje hard karton vastzetten op een stang van mijn fietswiel, waarbij dat papiertje tussen de spaken van het wiel bleef steken. Als je ging rijden, begon dat papiertje automatisch met de ronddraaiende spaken mee te klapperen.

Ik heb zo heel wat rondjes van en naar de lagere school en door de straat gereden.

En wacht eens even, dachten enkele studenten van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie. Dat idee kun je ook met een plastic strookje doen, want hoor maar, dat klinkt net als het ratelende geluid van een filmprojector. Zo kunnen we de start van het Internationale Film Festival in onze stad een nog meer ratelender start te geven. Tekst op het plastic filmstrookkaartje: ‘Hoor! Het filmfestival is weer begonnen!” Ruim 10.000 fietsen kregen zo’n jongensknijper, en natuurlijk, zo’n fiets gaf geen megageluid, en ik weet niet hoeveel mensen er toen spinnend van jongensplezier rondjes door Rotterdam hebben gereden, maar het idee is buitengewoon sympathiek. Meer dan een voldoende waard.